Ισραήλ-Τουρκία… Eμείς τα λέγαμε | ΕΝΩΣΙΣ Δεκεμβρίου
Διεθνή

Ισραήλ-Τουρκία… Eμείς τα λέγαμε | ΕΝΩΣΙΣ Δεκεμβρίου

Turkish ship Mavi Marmara

Με τις τελευταίες εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή μας, είδαμε να ενθαρρύνεται η επαναπροσέγγιση Τουρκίας-Ισραήλ. Για μας αυτή η πολιτική κίνηση δεν αποτελεί κάτι περίεργο, αφού ο ίδιος ο Ερντογάν στη διεθνή διάσκεψη στο Παρίσι ανέφερε ότι θέλει να αποκατασταθούν οι σχέσεις μεταξύ της Τουρκίας και του Ισραήλ. Οι σχέσεις των δύο χωρών της περιοχής μας διαταράχτηκαν με το φραστικό επεισόδιο μεταξύ Ερντογάν και Πέρεζ στο Νταβός το 2009 και οξύνθηκαν με την πολύνεκρη επίθεση του ισραηλινού στρατού στο τουρκικό πλοίο «Μαβί Μαρμαρά» το 2010.

Το δόγμα Νταβούτογλου –«μηδενικά προβλήματα με τους γείτονες»– κατέρρευσε με τη ρήξη της Τουρκίας με το Ισραήλ, κάτι όμως που δεν χάλασε και ιδιαίτερα τα σχέδια της Άγκυρας όσον αφορά στο νεοοθωμανικό σχέδιο για την ηγεμονία της στην ευρύτερη περιοχή με πρόσχημα το ήπιο Ισλάμ. Εξ ου και η σύσφιξη των σχέσεων του Ερντογάν με τη Χαμάς στην Παλαιστίνη. Όμως, βλέποντας το σχέδιο να καταστεί περιφερειακή δύναμη στην περιοχή να καταρρέει, αφού η αποτυχία στην Αίγυπτο, η αποτυχία στη Συρία του Άσαντ και η ντε φάκτο αυτονόμηση της κουρδικής οντότητας και πάλι στη Συρία είναι δεδομένη, αποφάσισε να αναπτύξει ξανά φιλικές σχέσεις με τον χωροφύλακα της Μέσης Ανατολής, το κράτος του Ισραήλ.

Βλέποντας τις τελευταίες γεωπολιτικές εξελίξεις στην περιοχή, ειδικά η κατάρριψη του ρωσικού μαχητικού αναμφίβολα κλιμάκωσε τη στρατιωτική επέμβαση της Ρωσίας στη Συρία, δημιουργώντας επίσης το «σιιτικό μέτωπο» Ιράν-Βαγδάτης-Χεζμπολάχ. Ένα μέτωπο που έχει σοβαρές σχέσεις με τους Κούρδους εντός της Τουρκίας και αυτό το ξέρει καλά ο Ερντογάν, έτσι η σύγκληση με το Ισραήλ ίσως είναι αναγκαία. Κάτι άλλο που πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη είναι η επίλυση του Συριακού, η οποία είναι προ των πυλών. Όπως φαίνεται και από τη σύνοδο της Βιέννης στις 30 Οκτωβρίου και στις 15 Νοεμβρίου, στη Συρία στις αρχές του 2016 θα επέλθει κατάπαυση του πυρός και μέσα στους επόμενους δεκαοχτώ μήνες θα μεταβληθεί σε ένα ομόσπονδο κράτος. Αυτό το κράτος θα αποτελείται από τέσσερα ομόσπονδα κρατίδια. Το πρώτο θα είναι το κράτος των Δρούζων. Το δεύτερο θα είναι το σουνιτικό κράτος, το οποίο θα ανήκει στους Τζιχαντιστές τους οποίους θα κουρέψουν. Το τρίτο θα είναι το αλουίτικο κράτος, το οποίο θα είναι ρωσικής επιρροής. Και, τέλος, το τέταρτο θα είναι το κουρδικό ομόσπονδο κράτος. Όλα αυτά σημαίνουν ότι η Τουρκία μένει έξω από τη γεωπολιτική σκακιέρα της Συρίας και επίσης η δημιουργία κουρδικού κράτους θα τη φέρει σε δύσκολη θέση και θα πρέπει να δικαιολογήσει γιατί και οι Κούρδοι εντός της δεν έχουν το δικό τους κράτος. Αφού η ίδια με την ανάμειξή της στον εκδημοκρατισμό της Συρίας απέφερε κουρδικό κράτος.

Τέλος, ως γνωστόν, η Τουρκία και το Ισραήλ έχουν το χρίσμα από την αυτοκρατορία (ΗΠΑ) να αποτελούν τους χωροφύλακες της περιοχής. Μιας ευαίσθητης περιοχής, αλλά εξίσου σημαντικής. Με πολλά ζητήματα άλυτα, το κυριότερο εκ των οποίων είναι το Κυπριακό. Στόχος της αυτοκρατορίας, όσον αφορά στο Κυπριακό, είναι η άμεση επίλυσή του με όρους ΔΔΟ και η δημιουργία αγωγού μεταφοράς φυσικού αερίου Κύπρου-Ισραήλ-Τουρκίας. Ας συνέλθουμε, λοιπόν, από τις αυταπάτες προσμονής βοήθειας από το Ισραήλ προς όφελός μας. Ας θυμηθούμε τον ρόλο του στην περιοχή.

Σάββας Σαββίδης

Ανάληψη ευθύνης

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *