Λίγες σκέψεις μετά τις εκλογές
Ελλάδα

Λίγες σκέψεις μετά τις εκλογές

GREECE-FINANCE-ECONOMY-GERMANY-MERKEL-PROTEST

Ούτε πολιτικές αναλύσεις ούτε πολιτικές προβλέψεις. Μόνο ένα συμπέρασμα και κάποιες σκόρπιες σκέψεις:

Είτε συμφωνούμε είτε όχι με την ετυμηγορία του εν Ελλάδι ελληνικού λαού, ένα είναι φανερό: Όταν φτάνεις στα πρόθυρα εξαθλίωσης, τότε καμιά Μέρκελ, κανένας Σόιμπλε, καμιά Τρόικα δεν είναι πιο δυνατοί από τις αντανακλαστικές αντιδράσεις για επιβίωση. Αυτό πρέπει να το εμπεδώσουν στις Βρυξέλλες. Και ακόμα να εμπεδώσουν αυτό που ξαναγράψαμε: Τα πειράματά τους κατέδειξαν ότι όσο και αν κυνηγούν την ηγεμονική περιφερειοποίηση, το έθνος-κράτος είναι βαθιά ριζωμένο στην ιδιοσυγκρασία των λαών της Ευρώπης. Μπορεί ένας λαός να κάνει επιλογές απελπισίας. Αλλά θα τις προτιμήσει από την πλήρη υποδούλωση.

Δεύτερη προκείμενη: Όχι! Το όποιο αποτέλεσμα στην Ελλάδα δεν θα μας επηρεάσει όπως θα επηρεάσει τις υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης (όπως ακούστηκε από τηλεοράσεως). Δεν μπορούμε να αντιμετωπίζουμε τις εκλογές της Ελλάδας σαν να ζούμε στην Ισπανία ή στη Σκωτία. Είμαστε σε μία γεωγραφική ζώνη που, είτε το θέλουν κάποιοι είτε όχι, επηρεαζόμαστε άμεσα από τα ελληνικά δρώμενα.

Αν δεν θέλουμε να εθελοτυφλούμε, πρέπει να το αποδεχτούμε: Χωρίς την Ελλάδα, είμαστε ένα κράτος ανερμάτιστο, βορά για την Τουρκία ή όποιον άλλον επιβουλεύεται την εθνική μας ανεξαρτησία.

Αδήριτη ανάγκη και ρεαλιστική προσέγγιση ορίζει: Με την Ελλάδα πλήρης συμπόρευση σε πολιτικό, πολιτισμικό, ενεργειακό και στρατιωτικό επίπεδο. Σφήνα στο «μαλακό υπογάστριο της Τουρκίας». Και η σχέση είναι αμφίδρομη: Για την Ελλάδα είμαστε το πάτημα στη Μέση Ανατολή που θα της προσδώσει τη στρατηγική αξία που έχασε, θα την καταστήσει πρωτεύουσας σημασίας στους συμμάχους της και δη σε μια περίοδο που ο Ερντογάν κατάφερε με τη μεγαλομανία του και τις νεοσουλτανικές του πετριές να χαλάσει τις σχέσεις του με τους δικούς του συμμάχους.

Καρτερούμε πολλά απ’ την Αθήνα. Άστε τι τραγουδούσε ο Νταλάρας. Δεν ζούμε σε κόσμο βγαλμένο από βιβλία του Coelho και κανένα σύμπαν δεν θα συνωμοτήσει μαζί μας για να πετύχουμε με μαγικό, παραμυθένιο τρόπο τις εθνικές μας διεκδικήσεις. Στροφή προς το εθνικό κέντρο και συλλογική, πανεθνική στρατηγική και δουλειά πρέπουν. Αλλά, πρώτα, να εμπεδώσουμε την ταυτότητά μας και να βρούμε τις ρίζες μας, ν’ αποτινάξουμε τα φοβικά, αυτοενοχικά και αυτοκαταστροφικά μας σύνδρομα.

Ευχή μας: Ο Πρωθυπουργός να δράσει ως Έλληνας Πρωθυπουργός και ως Πρωθυπουργός των Ελλήνων. Όχι απλώς σαν Πρωθυπουργός της Ελλάδας.

Ως τότε, «η κυρά Μάνα μας […] όταν μιλάω θα με λέει αληταρά…»

Μ.Σ.

Αναδημοσίευση από το mistavri.eu

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *