Λουθείτε το!
Κυπριακό Πολιτική

Λουθείτε το!

protesters-in-venezuela-are-wearing-ridiculous-looking-homemade-gas-masks

Να ’χεν γρουσάφκια τούτ’ η γη,
να γυάλλιζεν το χώμαν,
ο τόπος μο’ν’ καλλύττερος που πότιζα με δρώμαν. 

Όπως το θέλει το νερόν η γη άμαν διψάσει,
έτσι διψά τον τόπον του τζιείνος πο’ν’ να τον χάσει. 

Παρακαλώ τον Πλάστην μου δύναμην να μου δώσει
να ξαναδώ τον τόπον μου πάλε να μ’ αξιώσει. 

ΠΙΕΡΗΣ ΠΙΕΡΕΤΤΗΣ

Αντικειμενικά ή μη, τα πράγματα δεν βαίνουν καθόλου καλά στην Κύπρο, ειδικά μετά το 1959. Επικρατεί μια μεγάλη αναταραχή (που προϋπήρχε), χωρίς να ακολουθείται όμως από τη μαοϊκή θαυμάσια κατάσταση.

Ας τα δούμε ένα ένα: 1959: Συμφωνίες Ζυρίχης-Λονδίνου. 1963: τουρκοκυπριακή ανταρσία. 1964: τουρκικές επιθέσεις. 1967: απομάκρυνση ελληνικής μεραρχίας. 1971-1974: ταραχές. 1974: πραξικόπημα και τουρκική εισβολή. 1977: Συμφωνία Μακαρίου-Ντενκτάς. 1979: Συμφωνία Κυπριανού-Ντενκτάς. 1983: ανακήρυξη του ψευδοκράτους. 1994: δολοφονία Θεόφιλου Γεωργιάδη. 1996: δολοφονίες Τάσου Ισαάκ και Σολωμού Σολωμού. 1998: αλλαγή σχεδίων για τους S-300. 2002: σχέδιο Ανάν 1. 2002-2004: απειλές για επιβολή του σχεδίου Ανάν. 2008: εκλογή Δημήτρη Χριστόφια. 2013: εκλογή Νίκου Αναστασιάδη και εφαρμογή λιτότητας. 2014: νέα τουρκική εισβολή. Κι αυτά είναι μόνο τα μισά.

Πολλοί θα λένε πως με την εκλογή του Νίκου Αναστασιάδη στην προεδρία της Δημοκρατίας δεν ήρθε τελικά το τέλος του κόσμου. Έδειξε τα δόντια του, θα πουν, στους Τούρκους, ασχέτως με το τι κάνει στην οικονομία. Φαίνεται όμως να μη γίνεται αντιληπτό το ότι ο Πρόεδρος έκανε απλώς το αυτονόητο και το ελάχιστο που μπορούσε να γίνει. Αποχώρησε από τις διαπραγματεύσεις, πράγμα που έπρεπε να γίνει πολλά χρόνια πριν, και έκανε δυο τρία διαβήματα, κυρίως σε όργανα της ΕΕ. Ομολογουμένως, η Τουρκία μπήκε για λίγο στην απομόνωση, ειδικά λόγω των ενεργειακών συμφερόντων στην κυπριακή ΑΟΖ. Μόνο η πρώην ελλαδική κυβέρνηση (!) δέχτηκε τον πρωθυπουργό Αχμέτ Νταβούτογλου στην Αθήνα, ελέω του περιβόητου ελληνοτουρκικού Συμβουλίου Συνεργασίας στις 5 Δεκεμβρίου.

Τώρα, όμως, βρισκόμαστε ξανά ακριβώς εκεί που ήμασταν αμέσως μετά το 1974. Με την πλάτη στον τοίχο. Η Άγκυρα συνεχίζει να μας κοροϊδεύει και να απαιτεί τον έλεγχο του φυσικού αερίου της Κύπρου, ενώ και ο ΓΓ του ΟΗΕ, Μπαν Κι Μουν, έδει-

ξε το πραγματικό πρόσωπο του Οργανισμού, αναφερόμενος σε «απομόνωση των Τουρκοκυπρίων» και «ελληνοκυπριακές αρχές». Πάλι έπεσαν ορισμένοι από τα σύννεφα. Μαζί και ο Νίκος Αναστασιάδης.

Τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά, εάν η ηγεσία του τόπου είχε τα κότσια να θέσει όρους και να μη δεχτεί να μπει το φυσικό αέριο στο τραπέζι, εάν η κοινωνία δεν δεχόταν απειλές ή υποσχέσεις, εάν η Αθήνα ήταν όντως παρούσα κι όχι σε στάση «μακριά κι αγαπημένοι». Για να δούμε ο Τσίπρας κι ο Καμμένος… Τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά, λοιπόν, εάν δεν γέμιζαν τα μυαλά μας με «αέρια», φυσικά ή μη, εάν δεν περνούσαν τα «παιχνίδια» της Total και αν αυτή είχε ανάγκη την Κύπρο κι όχι η Κύπρος αυτήν.

Το συμπέρασμα συμπυκνώνεται στον τίτλο του κειμένου. Μακάρι να μπορούσαμε να ανταλλάξουμε το φυσικό μας αέριο με την Κερύνεια, τη Μόρφου, την Καρπασία και την Αμμόχωστο. Τότε ίσως με τη μεγάλη αναταραχή να επερχόταν κι η θαυμάσια κατάσταση. Χωρίς Άιντα και Μπαν Κι Μουν. Χωρίς Total, κυβικά και υποσχέσεις περί ανάπτυξης και νέας εποχής. Χωρίς απειλές για λύση του Κυπριακού και σίγουρη εξόρυξη του φυσικού αερίου. Χωρίς νεοσουλτάνους και νέους αποικιοκράτες. Χωρίς ενοχικά σύνδρομα και τύψεις. Χωρίς ακόμα τρύπιες γεωπολιτικές στρατηγικές, συνεργασίες με εγκληματίες και ενεργειακούς οργασμούς.

Αλέκος Μιχαηλίδης

Στήλη: Πως είμα τάχα στεριανός

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *