Κυκλοφορεί το αποκαλυπτικό 32ο τεύχος [Αύγουστος 2017] της νέας περιόδου της εφ. ΕΝΩΣΙΣ
Ένωσις Εξώφυλλο Επιλεγμένα Της Σύνταξης

Κυκλοφορεί το αποκαλυπτικό 32ο τεύχος [Αύγουστος 2017] της νέας περιόδου της εφ. ΕΝΩΣΙΣ

Ω, γλυκύ μου απαρτχάιντ…

Της Σύνταξης

«Ο εθνοτικός διαχωρισμός παραλίας στη Δερύνεια αποτελεί παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων». Όχι, ο παραπάνω τίτλος δεν είναι από απόρρητη επιστολή του Προέδρου Αναστασιάδη. Ούτε από ανακοίνωση του επιτελείου του Νικόλα Παπαδόπουλου. Ούτε καν από άρθρο του Σ.Σ. στη σελίδα 23 της εφ. Ένωσις. Ούτε από τοίχο της παλιάς Λευκωσίας.

Είναι από ανακοίνωση της ομάδας Unite Cyprus Now για την παραλία της Δερύνειας που άνοιξαν οι κατοχικές αρχές και επιτρέπουν την είσοδο μόνο σε Τουρκοκύπριους ή Τούρκους πολίτες. Γράφουν δε πως «η πρακτική όπου η πρόσβαση σε μια παραλία επιτρέπεται έπειτα από την παρουσίαση εγγράφων ταυτότητας θυμίζει την αναχρονιστική επαίσχυντη πολιτική του απαρτχάιντ και δεν μπορεί κατ’ ουδένα λόγο να δικαιολογηθεί». ΣΤΟΠ.

Τα σαΐνια. Ανακάλυψαν την ταχινόπιτα. Εκείνο που δεν ανακάλυψαν, βέβαια, μαζί με το Προεδρικό, το ΔΗΣΑΚΕΛ και τα υπόλοιπα ανέμελα φρούτα της πολιτικής σκηνής του τόπου, είναι πως «στο κενό μας προχωρά η Τουρκία τόσο άνετα» κι εμείς δηλώνουμε έτοιμοι να επιστρέψουμε στις συνομιλίες. Ή έτοιμοι να συζητήσουμε ξανά τη Διζωνική (αυτό δεν είναι απαρτχάιντ;), τις εγγυήσεις, τον στρατό, τις περιουσίες κτλ. κτλ. κτλ.

Πέραν της επιστροφής των Μαρωνιτών και του επικείμενου ανοίγματος της κλειστής πόλης της Αμμοχώστου για 16.000 Βαρωσιώτες, το κατοχικό καθεστώς κάνει και παραλίες για «λευκούς», όπως είχαν οι αποικιοκράτες στη Νότια Αφρική. Φυσικά, όλοι αυτοί που σκίζουν τα ιμάτιά τους για την παραλία της Δερύνειας (πολλοί θα έχουν ειδικό πάσο)   αδυνατούν να καταλάβουν (οι υποκριτές) πως ολόκληρη η κατεχόμενη Κύπρος βασίζεται στον «εθνοτικό διαχωρισμό» και στην «παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων». Κάτι που θα νομιμοποιούσαν με τα είκοσί τους νύχια, αν δεν ναυαγούσαν οι διαπραγματεύσεις στο Κραν Μοντανά και οδηγούμασταν ενώπιον ενός νέου σχεδίου Ανάν.

Και άντε, αυτοί της Unite Cyprus Now βλακωδώς αντιλαμβάνονται τα πράγματα και όπως τους συμφέρει καθορίζουν τις καταστάσεις – τώρα ανακάλυψαν το απαρτχάιντ. Ολόκληρη η ηγεσία του τόπου που αντί να καταγγέλλει την Τουρκία για αυτές τις ενέργειες, στέλνει απόρρητες επιστολές σε καμιά εξηνταριά φίλους για να ανοίξει τον δρόμο της για τις προεδρικές εκλογές και μοιάζει σαν παρέα νηπίων που κτίζει παλάτια στην άμμο, τι δικαιολογία έχει, που κατήντησε ισάξια στην κοροϊδία με την προηγούμενη και που νομίζει πως η σοβαροφάνεια θα την αθωώσει;

Η ιστορία, πάντως, είναι αμείλικτη. Και την ώρα που θα κάνει τη διαλογή για το χρονοντούλαπο ή για το πάνθεόν της, δεν θα ξεχωρίσει κανέναν από τις απόρρητες τάχα επιστολές του, από τις συμμετοχές του στα φεστιβάλ, από τις δεσμεύσεις και από τις φανφάρες του. Άλλωστε, θα γράψει με κόκκινο μελάνι πως την ώρα που οι Τούρκοι και το κατοχικό καθεστώς χάραζαν παραλίες και «σύνορα», σαν νέοι αποικιοκράτες, ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας προσπαθούσε να πείσει τους φίλους του ότι παραμένει ένας ιδεολόγος και ένας αμετανόητος ναινέκος (ή Νενέκος).

Ποιος ασχολείται, λοιπόν, που οι φασίστες επαναφέρουν τα απαρτχάιντ; Εδώ ήμασταν έτοιμοι να νομιμοποιήσουμε το καθεστώς τους, τους εθνοτικούς διαχωρισμούς, την παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων με την υπογραφή μας. Ούτως ή άλλως, οι παραλίες της Αμμοχώστου, της Καρπασίας, της Κερύνειας, της Μόρφου θα ήταν μόνο για Τούρκους, λίγους Τουρκοκύπριους και όσους Ελληνοκύπριους συμμορφώνονταν. Ούτως ή άλλως, ήμασταν έτοιμοι να θάψουμε ξανά τον Νέλσονα Μαντέλα. Όχι;

31 Αυγούστου 2017

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *