Η στρατηγική του κανονικού κράτους
Κυπριακό Πολιτική Στρατηγική

Η στρατηγική του κανονικού κράτους

Του Άντη Λοΐζου

ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΟΥΚΥΔΙΔΗ ΣΤΟΝ ΣΟΥΝ ΤΖΟΥ

Η πλέον ουσιαστική δήλωση  που έγινε στο Κραν Μοντάνα ήταν αυτή του Έλληνα υπουργού Εξωτερικών Νίκου Κοτζιά: «Η Κύπρος πρέπει να γίνει ένα κανονικό κράτος, χωρίς ξένα στρατεύματα και εγγυήσεις». Μια δήλωση η οποία μόνο από την Τουρκία δεν έγινε αποδεκτή, αλλά και που φανερώνει την αδυναμία των πολιτικών της Κύπρου να διαχειρίζονται το Κυπριακό. Είναι άξιον απορίας πως τα πολιτικά κόμματα της Κύπρου, με εξαίρεση το ΕΛΑΜ, ουδέποτε επιχειρηματολόγησαν ότι η επιδιωκόμενη λύση της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας δεν θα αφορά ένα κανονικό κράτος στην Κύπρο.

  1. Την εμμονή της Τουρκίας στη θέση της για μια λύση του Κυπριακού με τουρκικές εγγυήσεις που να περιλαμβάνουν το δικαίωμα επεμβάσεώς της και παραμονή κατοχικών στρατευμάτων.
  2. Τη λανθασμένη, για να μην πω ανύπαρκτη στρατηγική της κυπριακής κυβέρνησης διαχρονικά για τον τρόπο λύσης του Κυπριακού και τις επιδιωκόμενες παραμέτρους λύσης που είναι κατάφορα αντίθετες με τις αρχές του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Πώς τώρα οι κυπριακές κυβερνήσεις έφτασαν διαχρονικά από τις αρχικές τους θέσεις μετά την τουρκική εισβολή του 1974 στις σημερινές απαράδεκτες θέσεις περί Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας (που υποστηρίζεται σήμερα από τα τρία μεγαλύτερα πολιτικά κόμματα, ΔΗΣΥ, ΑΚΕΛ και ΔΗΚΟ), με παραμονή 400.000 περίπου εποίκων και όλων των άλλων Τούρκων με το καθεστώς του εποχιακού εργάτη και του φοιτητή;

  1. Ανυπαρξία στρατηγικής.
  2. Αποδυνάμωση όλων των παραγόντων ισχύος, ήτοι Διπλωματίας, Ενόπλων Δυνάμεων, Οικονομίας, Πληροφοριών, Κυβερνοδυνατοτήτων και Δημογραφίας.
  3. Πιστή υπακοή στις εκάστοτε βρετανικές κυβερνήσεις, μη ξεχνώντας ότι η ΔΔΟ συμπεριλήφθηκε από τον ΟΗΕ στο ψήφισμα του ΣΑ 649/90 κατόπιν έγκρισης του προέδρου Γιώργου Βασιλείου ύστερα από εισήγηση της βρετανικής κυβέρνησης της Μάργκαρετ Θάτσερ.
  4. Αποδοχή της εξίσωσης του 18 τοις εκατόν (σήμερα 12 τοις εκατόν) των Τουρκοκυπρίων με το 82 τοις εκατόν των Ελληνοκυπρίων, μια άκρως ρατσιστική και απαράδεκτη κατάσταση που αποτελεί μοναδικό φαινόμενο παγκόσμια.
  5. Μείωση της αμυντικής δυνατότητας της Κυπριακής Δημοκρατίας, μείωση του έμψυχου δυναμικού της ΕΦ, κλείσιμο μονάδων και φυλακίων, μείωση σχεδόν στο μηδέν των εξοπλιστικών προγραμμάτων της ΕΦ και, το χειρότερο όλων, κατάργηση του Δόγματος του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου.

Και πολλά άλλα…

Κατόπιν των προαναφερθέντων, η Κυπριακή Δημοκρατία αποδυναμώθηκε πλήρως και δεν είναι σε θέση να αντιτάξει οποιουσδήποτε παράγοντες ισχύος στην τουρκική βουλιμία. Κάποιος θα πει ότι υπάρχουν οι υδρογονάνθρακες. Δυστυχώς, το δέλεαρ των υδρογονανθράκων όσο καλά κι αν φαίνεται ότι το διαχειρίστηκε η κυπριακή κυβέρνηση, πολύ σύντομα η Τουρκία δεν θα συνεχίσει μόνο τους πλόες των ερευνητικών και πολεμικών της πλοίων στα οικόπεδα της ΚΔ, τις εξαγγελίες ΝΟΤΑΜ και ΝΑΥΤΕΞ, αλλά μάλλον θα εγκαταστήσει πλατφόρμα άντλησης πετρελαίου, όταν και εφόσον την προμηθευτεί. Και τότε τι θα γίνει, όταν θα αντλεί πετρέλαιο από δικό μας οικόπεδο (αμφισβητούμενο κατά την άποψή της), της ΑΟΖ της ΚΔ; Πάλι θα κλαψουρίζουν οι ηγέτες μας;

Ποτέ δεν είναι αργά, έστω και τώρα η κυπριακή κυβέρνηση σε συνεργασία με όλα τα πολιτικά κόμματα να συσκεφθούν και να δεσμευτούν να μην κάνουν λαϊκίστικες δεσμεύσεις λόγω προεκλογικής περιόδου για αυξήσεις μισθών και χορηγιών, να μειώσουν τους μισθούς και τα επιδόματα των υπαλλήλων που βρίσκονται σε υψηλές κλίμακες αποδοχών για ενίσχυση της οικονομίας της χώρας και παράλληλα να διαθέσουν όλα τα χρήματα του Ταμείου Αμυντικής Θωράκισης για ενίσχυση της άμυνας, μαζί με εξαγγελία για έμπρακτη αναβίωση του Δόγματος ΕΑΧ.

Παράλληλα, η κυβέρνηση επιβάλλεται όπως εμπλέξει ουσιαστικά την ΕΕ στο θέμα των υδρογονανθράκων, απαιτώντας όπως γίνει ενεργός παράγων στο Κυπριακό. Δυστυχώς, η αποδοχή της παρουσίας της ΕΕ ως παρατηρητή στις συνομιλίες στην Ελβετία μόνο την Τουρκία ωφέλησε και κατέστησε την ΚΔ υποτακτικό της Τουρκίας.

Τέλος, επιβάλλεται όπως μειωθεί η σημασία που δίδει η ΚΔ στον βρετανικό παράγοντα. Είναι γελοίο και συνάμα τραγικό να περιμένει η ελληνική πλευρά ότι η Βρετανία, που ανέκαθεν βυσσοδομούσε για την Κύπρο, θα έχει έντιμο και ουδέτερο ρόλο στη λύση του Κυπριακού. Το μόνο για το οποίο νοιάζεται η Βρετανία είναι η εσαεί διατήρηση των στρατιωτικών της βάσεων στην Κύπρο.

 

1 thought on “Η στρατηγική του κανονικού κράτους”

  1. Πολύ σωστά τα λες Αντη. Πρέπει να ξυπνησωμε αυτούς που κοιμούνται και ονειρεύονται ότι η Τουρκία ψάχνει για λύση διαρκείας

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *