Κύπρος: Η Ελλάδα που αντιστέκεται
Ελλάδα Επιλεγμένα Κοινωνία Πολιτική Πολιτισμός

Κύπρος: Η Ελλάδα που αντιστέκεται

Του Αλέκου Μιχαηλίδη

OMNIA SUNT COMMUNIA

Στο ’πα και σ’ το ξαναλέω
μη μου γράφεις γράμματα
γιατί γράμματα δεν ξέρω
και με πιάνουν κλάματα

Παραδοσιακό Μικράς Ασίας

Προσπάθησαν πολλοί σε τούτο τον ξερότοπο να απαντήσουν το αιώνιο ερώτημα: «Τι είναι πατρίδα μας». Κι ακόμα και αν ο Πολέμης απάντησε σαφέστατα –«όλα πατρίδα μας»–, τούτη η καταχνιά της Μεσογείου ακόμα κάνει τα πράγματα περίπλοκα. «Μια τσογλανοπαρέα που κάνει κριτική» κατεβάζει ελληνικές σημαίες από σχολεία και εκκλησιές, άλλη τσογλανοπαρέα τοποθετεί τη σημαία πλάι σε ξένες σημαίες και εντός μπουλουκιού χουλιγκάνων, θεωρώντας ότι διενεργεί εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα, ενώ κυβερνώντες και αντικυβερνώντες σκαρτάρουν τη σχέση Ελλάδας-Κύπρου και τη μετατρέπουν σε σχέση συμμαχιών – ή, χειρότερα, προεκλογικών φλυαριών.

Παπάρια μάντολες. Έχει προ πολλού απαντηθεί το ερώτημα. Είτε από τον Λιπέρτη –«ο κόσμος ούλλος είστ’ εσείς, ο άλλος περισσεύκει»– είτε από τον Μιχαηλίδη –«τα λόγια σου που μο’ ’μαθες με τζιείνα λουτουρκούμαι»– είτε από τον Καραολή, τον Γιωργάλλα, τον Παλληκαρίδη. Κι αν σκέψεις και σκέψεις έχουν εξαντληθεί πάνω στο ερώτημα, κι αν αναλύσεις επί αναλύσεων δεν βρήκαν την απάντηση ή την έφτιαξαν στα μέτρα τους, έρχεται η ιστορία και ξεκαθαρίζει το ζήτημα. Ελλάδα είναι η Κύπρος. Κύπρος είναι η Ελλάδα. Όσες λοιπόν σημαίες κι αν κατεβούν, όσες κι αν γίνουν κουρελόπανα από γκρουπούσκουλα φασίζουσων νοοτροπιών, το ζήτημα έχει από καιρό αποκρυσταλλωθεί: «Αντάν με είδεν έφεξεν τζι ο νους μου εφεντζιάστηκεν τζι εφάνην κόσμος φωτερός».

Και όμως, στην αθλιότητα των ημερών χαρακτηρίζεται «αντίσταση» να εχθρεύεται κανείς την Ελλάδα. Είναι «μαγκιά», είναι «μέινστριμ», είναι και κρατούσα άποψη καθώς δεν πιστεύει κανείς πια πως ο Αναστασιάδης είναι εθνικόφρων ή ο ΔΗΣΥ είναι το κόμμα του ελληνοκεντρισμού. Αστεία πράματα. Το σίγουρο είναι πως όσοι νομίζουν πως ξέρουν τι είναι η Ελλάδα, είτε καπηλευόμενοι τις αξίες της είτε διαγράφοντάς την, βαλτωμένοι στην αφέλεια της αποπολιτικοποίησής τους, δεν ξέρουν πού πάνε τα τέσσερά τους. Η αλήθεια είναι, όμως, πως δεν διενεργούν καμιά επανάσταση, παρά μόνο αφουγκράζονται και οικειοποιούνται την τουρκική αφήγηση που λέει πως έκανε ό,τι έκανε η Ελλάδα και την ΑΚΕΛική αφήγηση που λέει πως «οι δύο μητέρες πατρίδες εισέβαλαν στην Κύπρο».

Τελικά, ό,τι απομένει είναι η υπογραφή του Βασίλη Μιχαηλίδη: «Αν έχω περηφάνειαν τζι αν έχω να φουμίζω μες τούν’ τον κόσμον είσ’ εσού». Στο κάτω κάτω, η περηφάνεια των Κυπρίων είναι η Ελλάδα, τίποτε άλλο, κανένα «χρυσοπράσινο φύλλο ριγμένο στο πέλαγο». Χωρίς πολλά λόγια, Ελλάδα στην Κύπρο δεν σημαίνουν ούτε τα κόμματα ούτε το μεγάφωνό τους ούτε η Ευρωπαϊκή Ένωση ούτε οι τριπλές συμμαχίες με το Ισραήλ ούτε τα λογύδρια του Αναστασιάδη. Γι’ αυτό ξεπερνά τους φασίστες που κατεβάζουν σημαίες, γι’ αυτό ξεπερνά τους φασίστες που «υψώνουν» σημαίες, γι’ αυτό ξεπερνά τον χειροπιαστό ρεαλισμό των συμβιβασμένων. Ελλάδα είναι η πεντάμορφη που αποχωρεί όταν πρέπει, δηλώνοντας «θα φύγω για να μη βάλω τα κλάματα», χωρίς να μπορεί να κατανοήσει το νικηφόρο μεγαλείο του αποχαιρετισμού της. Ελλάδα είναι ο πόθος της για να αναποδογυρίσει τον κόσμο και να γυρίσει απλώς στο χωριό της. Ελλάδα είναι, εν τέλει, «γιατί γράμματα δεν ξέρω», η μάγκικη απάντηση του πιτσιρικά Κόνιαρη (σουτάροντας ανεπηρέαστα και υπό πίεση) στο «ο νους μου αναπολεί του Γκάλη τη βολή». Ελλάδα είναι ο καλός εαυτός μας. Ελλάδα είναι το γέλιο των πιτσιρικάδων που σηκώνουν το Ευρωπαϊκό, χωρίς μπόνους και τιμαλφή. Αυτή η Ελλάδα ξεπερνά τα τετριμμένα και καλλωπίζει αιώνια τα άγρια χώματά μας. «Κι αν με πάρει που με πάει κάτω στα βαθιά νερά, κάνω το κορμί μου βάρκα τα χεράκια μου κουπιά, το μαντήλι μου πανάκι μπαινοβγαίνω στη στεριά». Τζι ας γινεί το γαίμαν μας αυλάτζιιν.

Αν με θωρείς πως εν έχω
τες αρκονκιές τες πρώτες
αμμά ’χω ανέτζιιστην καρκιάν
τζι ούλλον μυρίζω μυρωδκιάν
του κόρφου σου που τότες
.

                ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *