«Τετράστιχα Γ’»: Ο κύριος Πασιαρδής και το «σκονισμένο χωριό» που περιμένει…
Βιβλιοπαρουσίαση Επιλεγμένα Κοινωνία Πολιτισμός

«Τετράστιχα Γ’»: Ο κύριος Πασιαρδής και το «σκονισμένο χωριό» που περιμένει…

Του Χρίστου Πέτρου

ΧΡΙΣΤΙΝΑ ή ΘΑΝΑΤΟΣ

Εκδόδηκε και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Αιγαίον» εδώ και λίγες μέρες η ποιητική συλλογή του Μιχάλη Πασιαρδή Τετράστιχα Γ’. Η εν λόγω συλλογή αποτελεί συνέχεια δύο προηγούμενων (Τετράστιχα και Τετράστιχα Β’), στις οποίες ο ποιητής γράφει αυτοτελή τετράστιχα ποιήματα στην κυπριακή μας διάλεκτο γύρω από τον έρωτα, τον τόπο μας και την ιστορία του, το φως, τις εμπειρίες της ζωής, τη φύση κ.ά.

Η ποίηση, σε μεγάλο βαθμό, ως αυτόνομη μορφή τέχνης μοιάζει, κυρίως από τον μοντερνισμό και μετά (αβάν-γκαρντ και υψηλό μοντερνισμό), να τραβά έναν δρόμο αυτονόμησης από τη ζωή και τις κοινωνίες των ανθρώπων, ασχέτως αν η ίδια (η ποίηση) καμιά φορά ευαγγελίζεται πως θέλει να τις εκφράσει. Γίνεται όλο και πιο απρόσιτη και εγωκεντρική. Θεωρείται ακόμη πως καλή ποίηση είναι αυτή που καταφέρνει να ξεπεράσει τον εαυτό της, ως προς την τεχνοτροπία, τη φόρμα κτλ. Μια μάχη, δηλαδή, να γραφτεί «καινούργια» ποίηση, καινοτόμα κτλ. Στον αγώνα, λοιπόν, για το ξεπέρασμα του «καινοτόμου», οι καλοί μας ποιητές έχουν παραμερίσει τον σκοπό και τη σημασία «θρέψης της ψυχής», έχουν διακυρηγμένα μάλιστα πει πολλές φορές πως το δίλημμα όμορφο-άσχημο ή καλό-κακό θεωρείται ξεπερασμένο.

Ο κύριος Πασιαρδής δείχνει πως λειτουργεί με όρους ξεχασμένους και λησμονημένους που κάτι μου λέει ότι θα τους βρούμε απ’ ανάγκη μπροστά μας όταν οι ψευδαισθήσεις τελέψουν. Ο κύριος Πασιαρδής δεν είναι μοντέρνος ούτε μεταμοντέρνος ούτε μεταμεταμοντέρνος ή αντιμεταμοντέρνος. Ο κύριος Πασιαρδής είναι ποιητής. Αποτελεί συνέχεια μιας «τέχνης ταπεινής» και μιας παράδοσης, όχι τόσο επειδή γράφει στη διάλεκτο όπως κανένας άλλος πλέον ή επειδή οι στίχοι του είναι έμμετροι και ομοιοκατάληκτοι (που δεν είναι πάντα), αλλά επειδή αυτό το οποίο φαίνεται πως τον απασχολεί είναι το «ωραίον». Το «ωραίον» όπως το εννοούσε ο Παπαδιαμάντης και όχι απλώς όπως ο ίδιος  το αντιλαμβάνεται, εγωκεντρικά ή έστω υποκειμενικά, αλλά το «ωραίον» ως κοινός τόπος, εύφορος για συναισθήματα και συγκινήσεις.

Ο μεγάλος Μόντης σε μια καταπληκτική «στιγμή» του λέει:

Δεν αλλάζουν αυτά τα πράγματα
θα υπάρχει στην άκρια του δρόμου
ένα μικρό σκονισμένο χωριό
που θα μας περιμένει να γεννηθούμε
όταν ξαναποφασίσουμε
θα υπάρχει πάντα όλη εκείνη η συνέχεια.

Ο κύριος Πασιαρδής, λοιπόν, και τα Τετράστιχά του είναι αυτό το «σκονισμένο χωριό» στην άκρια του δρόμου που μας περιμένει. Όταν τελειώσει το κυνήγι της «καινοτομίας» και της ποίησης «που θέλει να ξεπεράσει την ποίηση» και όταν στραφούν τα βλέμματα στο «ωραίον» και το ουσιώδες, τότε θα τον δούμε μπροστά μας ως μορφή από το μέλλον. Καλοτάξιδο, λοιπόν, και καλοδιάβαστο.

[Τα Τετράστιχα Γ’, όπως επίσης και τα πλείστα βιβλία του Μιχάλη Πασιαρδή, καθώς και όλα τα βιβλία των εκδόσεων Αιγαίον, μπορείτε να τα βρείτε στο ολοκαινούργιο Βιβλιοπωλείον – Καφεαναγνωστήριον «Το Έρμα» που βρίσκεται στην παλιά Λευκωσία και στην οδό Έκτορος 42, δίπλα από το «Αιγαίον». Εκεί, εκτός από καφέδες και άλλα πόσιμα, μπορείτε να δείτε και τις τελευταίες εκδόσεις μα και τις κλασικές, να συζητήσετε, να ανταμώσετε με ενδιαφέροντες ανθρώπους και -πού ξέρετε- αν σταθείτε τυχεροί, μπορεί να σας αφιερώσει τα βιβλία του αυτοπροσώπως ο αυθεντικός και ανεκτίμητος Μιχάλης Πασιαρδής.]

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *