ΕΟΚΑ ή «Fast and Furious»;
Ιστορία Κοινωνία Πολιτική Πολιτισμός

ΕΟΚΑ ή «Fast and Furious»;

Του Σιλουανού Νικολάου

ΕΓΚΛΗΜΑ ΚΑΙ ΤΙΜΩΡΙΑ

[…] Όμως, είτε ζήσουμε είτε πεθάνουμε, ένα πρέπει να είναι μια μέρα το έπαθλο για νεκρούς και ζώντες. Να γίνει η Κύπρος ελληνική και να ζήσει ελεύθερη κι ευτυχισμένη. Ο αγώνας δεν είναι πάρε-δώσε. Κι όσοι επιζήσουν ας μην αναμένουν, ή ακόμα, πιο χειρότερο, ας μην επιδιώξουν άλλες ανταμοιβές κι αξιώματα, γιατί οι υπηρεσίες προς την πατρίδα δεν εξαργυρώνονται. Και πάνω απ’ όλα δεν πρέπει να ξεχνούμε ότι η αγάπη κι η ομόνοια είναι καθήκον και χρέος προς την πατρίδα.

Γρηγόρης Αυξεντίου, απευθυνόμενος στους συντρόφους του τα Χριστούγεννα του 1956.

Γελοίο ή ανήκουστο το ερώτημα του τίτλου θα έλεγε κανείς, καθώς πώς μπορεί να συγκριθεί μια ταινία που βασίζεται σε μια ψεύτικη ιστορία με έναν πραγματικό αγώνα που έγινε στην Κύπρο ενάντια στον βρετανικό ιμπεριαλισμό και για την Ένωση με την Ελλάδα;

Όμως δεν θα καταπιαστούμε με την άμεση σύγκριση των δύο μερών που αναφέρει το πιο πάνω ερώτημα, έτσι κι αλλιώς η ΕΟΚΑ δεν μπορεί να συγκριθεί με τίποτα. Αυτό που θα μπορούσαμε να εξετάσουμε όμως είναι ποιο από τα δύο, ΕΟΚΑ και «Fast and Furious», αγγίζει τον σημερινό Έλληνα της Κύπρου. Ποιες από τις δύο περιπτώσεις αγγίζουν τις καρδιές μας, μας δίνουν πραγματικά νοήματα και καθορίζουν το μέλλον μπροστά μας. Ποιο από τα δύο γίνεται η πραγματικότητά μας και ποιο μας καθορίζει στον τρόπο του βίου μας.

Το ερώτημα, λοιπόν, έχει τεθεί: Μας καθορίζει η ανύψωση της ανθρώπινης ύπαρξης από τον θρυλικό αγώνα της ΕΟΚΑ, ο χορός του Παλληκαρίδη λίγα λεπτά πριν τον θάνατό του, το ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ του Αυξεντίου μπροστά στο ολοκαύτωμα από τον Άγγλο δυνάστη, το «Μάστρε μου, πεθαίνω – Ζήτω η Ελλάς» του Μιχαήλ Γιωργάλλα ή μας καθορίζουν τα «αμερικανικά επιτεύγματα» για προτεραιότητα στην οικογένεια που προσπαθεί το τελευταίο «Fast and Furious» να περάσει στους τηλεθεατές;

Σε έναν κόσμο που εκστασιάζεται από τα εξωτερικά φαινόμενα της εικόνας, των ευφάνταστων πυροτεχνημάτων και των «μάγκικων» χαρακτήρων των ταινιών, δεν μένει πολύς χώρος για την παραμικρή υποψία για το τι σε αυτόν τον τόπο (τουλάχιστον) ανύψωσε την ανθρώπινη αξιοπρέπεια που αγνόησε τον ίδιο τον θάνατο μπροστά στην ελευθερία του ανθρώπου να αποφασίζει και να είναι διαφεντευτής στον τόπο, του κατά τον Μάτση.

Είναι άξιο απορίας τούτος ο λαός σε ποια πραγματικότητα ζει, όταν οι ίδιοι οι πολιτικοί του έγιναν εκτελεστές διαταγών από τουρκικά καθεστώτα πριν καν από την εφαρμογή της ΔΔΟ, όταν στην καθημερινή συζήτησή του είναι κάποιος Χανταπάκης που μετά από το τέλος του τηλεπαιχνιδιού δεν θα υπάρχει καν στη μνήμη του. Η αλήθεια όμως είναι ότι δεν ζει σε κάποια πραγματικότητα, αλλά σε μια επίπλαστη πραγματικότητα η οποία χρυσώνει το χάπι της ζωής, αγνοώντας τα ουσιώδη και τα καίρια.

Είναι σημαντικό, βέβαια, να αναφερθεί ότι για τη γενική αποχαύνωση μηδενικού προβληματισμού οφείλεται και ένας μηδενισμός στα πάντα. Ένα από αυτά είναι και το σύστημα και τα πολιτικά κόμματα. Οι πολίτες, βλέποντας τα κόμματα να κατασπαράζουν τον ίδιο τον λαό για τα συμφέροντα των λίγων και έχοντας ταυτόχρονα την πεποίθηση ότι δεν μπορούν να κάνουν κάτι, τα αγνοούν. Αυτή όμως η άρνηση, παρ’ όλο που φαινομενικά είναι θετική, εν τούτοις οδηγεί σε μια γενική αδιαφορία στα κοινά, έχοντας ως αποτέλεσμα την παντελή απομάκρυνση λαού και πολιτικής ηγεσίας. Γι’ αυτούς βέβαια που ακόμη, τουλάχιστον, ψηφίζουν αυτό έχει επίπτωση στην ίδια τους την ψήφο, καθώς τα κριτήρια ψήφου τους δεν έχουν να κάνουν με κριτήρια ενδιαφέροντος για το κοινό καλό, αλλά μάλλον για την εξυπηρέτηση ιδεολογιών και εξασφάλιση ημετέρων.

Αυτό όλο το σκηνικό, λοιπόν, έχει ως συνέπεια των αποξένωση του λαού από τον ίδιο του τον τόπο, την άγνοιά του για τα κοινά και την ανύψωση πλέον ξένων «αρχών και αξιών» που καμιά σχέση έχουν με την ίδια τη ζωή τους και οδηγούν μάλλον σε έναν λαό που πιθηκίζει ό,τι ξένο, αγνοώντας και υποτιμώντας την ίδια του την παράδοση.

1 thought on “ΕΟΚΑ ή «Fast and Furious»;”

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *