Κυκλοφορεί το 28ο τεύχος της νέας περιόδου της εφ. ΕΝΩΣΙΣ
Ένωσις Εξώφυλλο Επιλεγμένα Της Σύνταξης

Κυκλοφορεί το 28ο τεύχος της νέας περιόδου της εφ. ΕΝΩΣΙΣ

Μπαρμπαρός ή Αναστασιάδης;

Της Σύνταξης

Όχι, βέβαια. Το πιο πάνω δεν αποτελεί δίλημμα σοβαρό ούτε άποψη της «Ε» για τα τεκταινόμενα. Σαφέστατα, δεν προτιμούμε είτε το Μπαρμπαρός να βολτάρει στις θάλασσές μας είτε τον Αναστασιάδη να βολτάρει στα προεδρικά και στα μνημεία του τόπου. Αλλά, σίγουρα, δεν αντέχουμε την κοροϊδία του Αναστασιάδη, πως τάχα θυμώνει με τα αιτήματα του Ακιντζί ή τις προκλήσεις του Μπαρμπαρός. Τόσο καιρό έπλεε σε πελάγη ευτυχίας; Τώρα βρήκε να βάλει μπουρλότο στα πειρατικά καράβια;

Τώρα, λίγους μήνες πριν τις προεδρικές; Για να μπερδέψει το ΔΗΣΑΚΕΛ που διερωτάται γιατί είναι αντισυνταγματικός ο «νόμος Ακιντζί»; Ή γιατί βαλτώνουν οι συνομιλίες; Ή γιατί δεν έλυσε το Κυπριακό ο «πέρκαλλος» Μουσταφά Ακιντζί; Ή γιατί θα πάει ο Πιέρος στην Κοπεγχάγη και ο Ποτέ στον ΑΠΟΕΛ; Πολλές και πολύπλοκες οι απορίες τους.

Γενικώς, δεν πάνε καλά τα πράγματα. Ούτε ο Αναστασιάδης δεν μπορεί να τα τροχιοδρομήσει και γι’ αυτό ταξιδεύει στο Μουμπάι και στο Νέο Δελχί. Μήπως και βρει τον λόγο που ναυάγησαν οι πολλά υποσχόμενες συνομιλίες, για τις οποίες έσκιζε τα ιμάτιά του τόσο καιρό. Για τις οποίες φορούσε και ξαναφορούσε εκείνο το θυμωμένο του προσωπείο και ξεσπάθωνε ενάντια σε όσους «κινδυνολογούσαν». Και τώρα; Αποπέμπει νόμους, διερωτάται για την «ομοσπονδία» του Ακιντζί -«Μακάρι και ο ίδιος εις όσα προβάλλει, να μου βρει ένα παράδειγμα ομοσπονδίας όπου γίνονται αποδεκτά τα όσα αξιώνει για την κοινότητά του. Και αν υπάρχει έστω και ένα κράτος, ομόσπονδο κράτος, που να προνοεί ανάλογες αξιώσεις, είμαι έτοιμος να αποδεχθώ την όποια λύση, τη λύση εκείνη»- και νομίζει ότι έχουν λησμονηθεί τα καραγκιοζιλίκια του. Πότε στο Νταβός πότε στη Νέα Υόρκη πότε στα χαζοχαρούμενα χριστουγεννιάτικα μηνύματα. Όλα στη βάση ενός «κοινού οράματος» που ούτε καν αχνοφαίνεται.

Ή, μάλλον, αχνοφαίνεται. Διότι όσα αξιώνει ο Ακιντζί «για την κοινότητά του», τα αξιώνουν ο Αναστασιάδης, ο ΔΗΣΥ και το ΑΚΕΛ επίσης για την κοινότητά του. Οπότε, προς τι οι αλαλαγμοί και οι φωνασκίες; Ποιον θέλει να πείσει ο Πρόεδρος; Τον Ακιντζί; Τη διεθνή κοινότητα; Τον Άιντα; Τους ψηφοφόρους του; Τι αξιώνουν, δηλαδή, διαφορετικό από τον κατοχικό ηγέτη;

Όπως και να ’χει, η ζημιά είναι ανεπανόρθωτη. Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης θα μείνει στην ιστορία ως ο Πρόεδρος που αναβάθμισε τον ηγέτη του κατοχικού καθεστώτος περισσότερο από οποιονδήποτε προκάτοχό του, περισσότερο ακόμα και από τον Δημήτρη Χριστόφια. Από την άλλη, ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ θα μείνουν στην ιστορία ως τα πρώτα κόμματα που αυτοκαταργήθηκαν με την απόφαση της βουλής για τις σχολικές εορτές, είτε με είτε άνευ της υπογραφής του Αναστασιάδη στον «νόμο Ακιντζί». Επίσης, ξεχωριστές προσωπικότητες, όπως ο Νίκος Τορναρίτης και άλλοι, θα μείνουν στην ιστορία για τη φαιδρότητα με την οποίαν αντιμετωπίζουν ζητήματα επιβίωσης και όλα αυτά στην πλάτη του κυπριακού Ελληνισμού.

Επειδή, είναι ένα που έκαναν παντιέρα τη Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία, τον συμβιβασμό, επιμένοντας πως παλεύουν ολημερίς κι ολονυχτίς για την «ειρήνη» και άλλο το ότι εξευτελίζουν είτε στα κανάλια είτε στα έδρανα είτε στα κατεχόμενα, όχι μόνο τους εαυτούς τους, αλλά χιλιάδες ανθρώπους σε τούτο τον δύσμοιρο τόπο. Επομένως, κάτι πρέπει να αλλάξει. Εφόσον ο Πρόεδρος Αναστασιάδης «οδηγεί» το Μπαρμπαρός πάνω στην Κύπρο, η οποία ναυαγούσα απειλείται με ολοκληρωτική βύθιση, όφειλε να αποχωρήσει μετά από τις εξευτελιστικές ημέρες του σήριαλ «Ενωτικό Δημοψήφισμα». Προτού αρχίσει τις φανφάρες, τις αγριότητες (πάντα σε απόσταση από την τράπεζα των συνομιλιών), όφειλε να απολογηθεί και να παραιτηθεί. Μαζί του όφειλε να πάρει τους υπουργούς του, κυρίως τον Ιωάννη Κασουλίδη που δεν δικαιολογεί τον μισθό του, καθώς και τις ηγεσίες του ΔΗΣΥ και του ΑΚΕΛ που, ενώ στην επιφάνεια καταγγέλλουν την ίδια την υπόσταση του λαού τους, ένας Θεός ξέρει τι πράττουν πίσω από κλειστές πόρτες. Τετέλεσται, λοιπόν. Πρέπει να ξημερώσει μια άλλη μέρα. Ολόασπρη, εφηβική και νικηφόρα. Να καταστήσει σαφές πως «εδώ είναι Βαλκάνια δεν είναι παίξε γέλασε». Πως εδώ βρυχάται ακόμα η γη. Πως «τελειώσαν πια τα ψέματα». Πως «έτσι κι αλλιώς η γη θα γίνει κόκκινη, ή κόκκινη από ζωή ή κόκκινη από θάνατο, θα φροντίσουμε εμείς γι’ αυτό». Έτσι πρέπει να γίνει. Ε-Ε-ΕΝΩΣΙΣ!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *