1η Απριλίου 1955,  60 χρόνια από το ξέσπασμα της τρομοκρατίας | ΕΝΩΣΙΣ Μαρτίου
Ιστορία

1η Απριλίου 1955, 60 χρόνια από το ξέσπασμα της τρομοκρατίας | ΕΝΩΣΙΣ Μαρτίου

ÅÏÊÁ 1955-59

Από το 1955, υπάρχει μια άτυπη διαμάχη Βρετανών και φιλοβρετανών από τη μια και Ελλήνων από την άλλη για τους χαρακτηρισμούς που αποδίδονται στον αγώνα της ΕΟΚΑ.

Η μελέτη της περιόδου αποδεικνύει ότι στην αρχή ούτε οι ίδιοι οι Άγγλοι χαρακτήριζαν την ΕΟΚΑ ως τρομοκρατική. Η πρώτη αναφορά στα πρακτικά της βρετανικής Βουλής των Κοινοτήτων για την Κύπρο μετά την 1η Απριλίου εντοπίζεται στις 6 Απριλίου 1955. Στο κείμενο, 700 περίπου λέξεων, παρουσιάζεται μόνο μία φορά η λέξη «τρομοκρατία» και δεν είναι τυχαίο που απαντάται στην ερώτηση του Συντηρητικού βουλευτή Κούθμπερτ Άλμποτ. Οι άλλοι βουλευτές και ο ίδιος ο υπουργός, αναφερόμενοι στα γεγονότα της 1ης Απριλίου, έκαναν λόγο για «εκρήξεις», «εμπρησμούς» και «σαμποτάζ». Ακόμα και ο τίτλος του εν λόγω επίσημου κειμένου χαρακτηρίζει τα γεγονότα ως «επεισόδια». Ακόμα και στις 5 Μαΐου 1955, όταν έγινε η πρώτη, μετά τον Απρίλη, συζήτηση στη Βουλή των Κοινοτήτων για το θέμα της Κύπρου, σε μια θυελλώδη και έντονη συζήτηση, η δράση της ΕΟΚΑ δεν χαρακτηριζόταν καθολικώς ως τρομοκρατία.

11-96-5-C

Αυτοί που ανήγαγαν σε μείζον θέμα τον τρόπο χαρακτηρισμού της δράσης της ΕΟΚΑ ήταν οι Άγγλοι υπεύθυνοι της κυβερνητικής επικοινωνιακής πολιτικής. Δυστυχώς για εκείνους, όμως, φαίνεται ότι η αποτελεσματικότητά τους ήταν μειωμένη. Δεν εξηγούνται διαφορετικά οι έντονες διαμαρτυρίες του Κυβερνήτη της Κύπρου Χάρντινγκ προς το Υπουργείο Αποικιών για τα δημοσιεύματα του ίδιου του βρετανικού Τύπου που, αντί να στηλιτεύουν τη δράση της ΕΟΚΑ, κατέκριναν την αποικιακή κυβέρνηση της Κύπρου για τους χειρισμούς της. Δεν εξηγούνται διαφορετικά τα παράπονα που έφταναν στο Υπουργείο Αποικιών από τις αγγλικές πρεσβείες ότι ο Τύπος διαφόρων χωρών, κυρίως λατινοαμερικάνικων και αραβικών, εκθείαζε τον αγώνα της ΕΟΚΑ και δεν ακολουθούσε τις αγγλικές υποδείξεις να τον χαρακτηρίζει ως τρομοκρατικό. Χαρακτηριστική είναι η παραδοχή Άγγλου αξιωματούχου, στις 2 Οκτωβρίου 1956, ότι «στο Μεξικό και σε άλλες χώρες της περιοχής» οι εφημερίδες, όταν αναφέρονταν στους αγωνιστές της ΕΟΚΑ, δεν τους χαρακτήριζαν τρομοκράτες, αλλά πατριώτες.

Η λογική πίσω από την έντονη πλην αποτυχημένη προσπάθεια των Βρετανών της τετραετίας 1955-1959 να χαρακτηρίσουν τον ένοπλο-ενωτικό αγώνα της ΕΟΚΑ ως τρομοκρατικό ήταν απλή. Προκειμένου να τεκμηριωνόταν η ες αεί κατοχή της Κύπρου από τους Άγγλους ιμπεριαλιστές, έπρεπε να αποδεικνυόταν ότι την εκδίωξη των Άγγλων από το νησί δεν επιθυμούσε σύσσωμος ο λαός της Κύπρου, αλλά μια ομάδα «κακοποιών». Προκειμένου να τεκμηριώνονταν τα σκληρά κατασταλτικά μέτρα των αποικιοκρατών στην Κύπρο, έπρεπε να πείθονταν οι Βρετανοί και η διεθνής κοινή γνώμη ότι η ΕΟΚΑ αποτελούσε μια θλιβερή μειοψηφία που δεν ενεργούσε εξ ονόματος όλων των Κυπρίων.

20-156-14-C

Δεν χρειάζονται πολλά για να αποδειχθεί η αγγλική τρομοκρατία στην Κύπρο. Τα γεγονότα μιλούν από μόνα τους. Εκτελέσεις δι’ απαγχονισμού, ταφές νεκρών αγωνιστών στις φυλακές, θάνατοι από βασανιστήρια, περίπου τέσσερις χιλιάδες Έλληνες κρατούμενοι χωρίς δίκη, αμέτρητες περιπτώσεις καταστροφών περιουσιών μετά από «έρευνες» του αγγλικού στρατού, ξυλοδαρμοί πολιτών από την αστυνομία και τον στρατό, συχνοί και πολυήμεροι κατ’ οίκον περιορισμοί, περιορισμοί στην κυκλοφορία, συλλογικά πρόστιμα σε δήμους και κοινότητες, λογοκρισία στις εφημερίδες, εξορίες, κλείσιμο σχολείων μετά από επάρσεις ελληνικών σημαιών και μαθητικών διαδηλώσεων, ραβδισμοί ανηλίκων στους οποίους δεν μπορούσαν να επιβληθούν βαρύτερες ποινές. Και εγείρεται το λογικό ερώτημα: Αφού κατά τους Άγγλους ο αγώνας της ΕΟΚΑ ήταν αγώνας λίγων με σκοπό να τρομοκρατήσουν τους πολλούς, γιατί οι πολλοί βασανίζονταν και κλείνονταν στις φυλακές; Γιατί τα συλλογικά πρόστιμα; Γιατί οι αδιάκριτοι ξυλοδαρμοί από τους Άγγλους;

Η απάντηση έρχεται διά στόματος του Άγγλου Διοικητή Αμμοχώστου Γουέστον, ο οποίος, στις 2 Σεπτεμβρίου 1955, έγραψε μεταξύ άλλων στον υπουργό Αποικιών στο Λονδίνο: «Ίσως η μόνη ελπίδα για την Κύπρο, τώρα, είναι να διασφαλίσουμε πρώτα ότι ο λαός θα φοβάται περισσότερο την Κυβέρνηση παρά τις δυνάμεις της αναταραχής και της μοχθηρίας». Ο Εργατικός βουλευτής Τόνυ Μπεν, αναφερόμενος στην Κύπρο, είχε προειδοποιήσει ήδη από τις 27 Απριλίου 1955 την αγγλική κυβέρνηση: «Δεν πρέπει να μεταχειριστούμε ένα εθνικό κίνημα ωσάν να αποτελεί εγκληματικό ξέσπασμα». Η 1η Απριλίου, λοιπόν, όντως αποτελεί ορόσημο έναρξης της τρομοκρατίας στην Κύπρο. Όχι όμως εκ μέρους της ΕΟΚΑ, αλλά εκ μέρους των Βρετανών. Είναι αυτό που είχε καταγράψει η ίδια η ένοπλη Οργάνωση σε φυλλάδιό της απευθυνόμενη στους Άγγλους: «Υπάρχουν πράγματι εις τον αγώνα εν Κύπρω “τρομοκράται”, αλλά αυτοί είσθε σεις».

Χ.Α.Α.

Ιστορίας το ανάγνωσμα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *