Κυκλοφορεί (25 Μαρτίου 2017) το 27ο τεύχος της νέας περιόδου – Χρόνια Πολλά
Ένωσις Εξώφυλλο Επιλεγμένα Της Σύνταξης

Κυκλοφορεί (25 Μαρτίου 2017) το 27ο τεύχος της νέας περιόδου – Χρόνια Πολλά

Τρόμος και αθλιότητα του ΔΗΣΑΚΕΛ

Της Σύνταξης

ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ παίζουν περίεργα παιχνίδια. Με ή χωρίς την άποψη του Αναστασιάδη «τραγουδούν αγκαλιά» τουρκικούς αμανέδες και σέρνουν μαζί τους στην αθλιότητα χιλιάδες κόσμου που ακόμα (;) τους εμπιστεύονται.

Ο Άντρος Κυπριανού μαζί με πεντέξι απεχθή ΑΚΕΛικά στελέχη, από την ημέρα που ψηφίστηκε η τροπολογία για τον εορτασμό του Ενωτικού Δημοψηφίσματος, βρήκαν ευκαιρία να ξεσκονίσουν τις αντιφασιστικές (;) τους σημαίες και να επιτεθούν στον ΔΗΣΥ και στον Αναστασιάδη, σάμπως και δεν ήταν αυτοί που συμπολιτεύονταν τόσο καιρό με το Προεδρικό, δήθεν γιατί θέλουν «ειρήνη». Ο δε Αβέρωφ Νεοφύτου, ο οποίος δείχνει ελάχιστος για να διαχειριστεί το χάος του κόμματός του, αφού ξεσκόνισε τις φουστανέλες (γενικά ξεσκονίζουν αμφότεροι), αποφάσισε να καταθέσει πρόταση, η οποία, αν ψηφιστεί, θα καταργηθεί το δικαίωμα της Βουλής (από το 1965) να καθορίζει τις σχολικές επετείους «στις οποίες γίνεται ανάγνωση μηνυμάτων ή φυλλαδίων και ολιγόλεπτη συζήτηση στην τάξη» και θα δώσει την αρμοδιότητα για αυτές στο υπουργείο Παιδείας. Όλα αυτά εξ αιτίας των μούτρων που κατέβασε ο «έταιρος» Ακιντζί μετά τις «διδαχές» των Τούρκων υπουργών περί «ειρηνικής συμβίωσης», μετά το «ναυάγιο» των συνομιλιών. Κι ας επιμένουν στον ΔΗΣΥ πως το σκέφτονται εδώ και καιρό…

Όπως και να ’χει, τρόμος και αθλιότητα επικρατεί στο Γ’ Ράιχ του ΔΗΣΑΚΕΛ, λίγες μέρες πριν την 62η επέτειο της ΕΟΚΑ, που αυτή κι αν ενοχλεί τους Τουρκοκύπριους και την Άγκυρα, κι ας επιμένουν κάποιοι απορριπτικοί περί σουλτανικού δημοψηφίσματος και εξαγωγής εσωτερικών προβλημάτων.

Πάντως, είναι περίεργα τα παιχνίδια του ΔΗΣΑΚΕΛ, επαναλαμβάνουμε. Ο Άντρος παίζει ποδόσφαιρο, ο Αβέρωφ κάθεται σε δείπνα με τον εκπρόσωπο της κατοχής και τα βιομηχανικά επιμελητήρια και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας εκτίθεται κατηγορώντας (όχι όσο πρέπει) την τουρκική αδιαλλαξία. Διότι τα δύο μεγάλα κόμματα, ο κυβερνών Δημοκρατικός Συναγερμός και το συγκυβερνών αριστερό ΑΚΕΛ, δεν έχουν την παραμικρή διάθεση να συγκρουστούν με την κατοχή, με την Άγκυρα, με τον Ακιντζί και τον Ερντογάν, προκειμένου να σώσουν, τουλάχιστον, την αξιοπρέπειά τους. Και αυτό τους έλειπε, η πρόταση νόμου που αναμένεται να στηρίξουν αμφότεροι και να περάσει, πιθανώς τη μεθεπόμενη Παρασκεύη, ως κατεπείγουσα. Λες και όλα περιστρέφονται γύρω από το πώς θα ξυπνήσει ο Ακιντζί ή από τις αλλοπρόσαλλες τοποθετήσεις των στελεχών του ΔΗΣΑΚΕΛ. Και για να επιβεβαιωθεί η άποψή μας, ο μεγαλύτερος υποστηρικτής αυτής της πρότασης είναι ο εγκάθετος της Άγκυρας, ο κατοχικός ηγέτης, ο οποίος, σαν έφηβος, ούρλιαζε που δεν συζητείτο τόσο καιρό στη Βουλή η υπέρλαμπρη «εφεύρεση» του ΔΗΣΥ. Μάλλον στην υγειά της πρότασης τα ήπιαν προχθές στο δείπνο.

Επομένως, στις 31 Μαρτίου, εκτός συγκλονιστικού απροόπτου, οι βουλευτές του ΔΗΣΑΚΕΛ θα αυτοκαταργήσουν την αντίληψή τους περί «σχολικών εορτών» και (όσοι ακόμα έχουν) τη σοβαρότητά τους. Θα επιβεβαιώσουν την αθλιότητά τους και θα προκαλέσουν εκ νέου τον τρόμο για τη δική τους οπτική περί νέας και «ειρηνικής» Κύπρου που θα προχωρά, θα γιορτάζει, θα νομοθετεί, θα μνημονεύει με γνώμονα τις ορέξεις του εκάστοτε ηγέτη του τουρκοκυπριακού συνιστώντος κρατιδίου ή με βάση τις βουλές της ίδιας της Τουρκίας. Τρόμος και αθλιότητα, λοιπόν, όπως θα αφηγείτο κι ο Μπρεχτ: «Έρχονται οι άλλοι, με τα τσίγκινα φέρετρα που μέσα τους βάζουν τ’ ανθρώπινα σκέλεθρα, που φέρουν αυτοί σε τέτοιο χάλι. Ήταν αυτοί που δεν υποταχτήκανε και στην πάλη απάνω σκοτωθήκανε, στη μεγάλη των τάξεων πάλη».

Άρα, επειδή είναι και 31 Μαρτίου, ας κάνουν μεσάνυχτα την Ολομέλεια για την πρόταση του ΔΗΣΥ. Ας ντυθούν χάροντες κι ας ψηφίσουν, «μες στες πολλές κινήσεις κι ομιλίες», την κατάργηση της μνήμης. Σάμπως και υπάρχει άνθρωπος που μπορεί να καταργήσει τη μνήμη. Και από κεκτημένη ταχύτητα, μόλις γυρίσει η ημέρα Σάββατο, ας ψηφίσουν και εναντίον της 1ης Απριλίου, ας εκδώσουν καταδικαστικό ψήφισμα για τους εικοσάρηδες της ΕΟΚΑ που αποφάσισαν να λευτερωθούν χωρίς να ζητήσουν την άποψη της Τουρκίας και του Κουτσιούκ. Κατόπιν, ας ψάξουν τρόπο να απεμπολήσουν την αυτοταπείνωσή τους. Και ας διερωτηθούν γιατί οι «εκρήξεις» της 1ης Απρίλη τίθενται εκτός και πέρα από τη βάναυση αθλιότητά τους, γιατί η μνήμη ξεπερνά και συντρίβει τις δουλικές προτάσεις τους

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *