Σκοτώστε όσες κίσσες θέλετε…
Ειδήσεις Κοινωνία Πολιτική

Σκοτώστε όσες κίσσες θέλετε…

Της Ιόλης

KILL THE MESSENGER

«Σκοτώστε όσες κίσσες θέλετε, αν μπορείτε να τις πετύχετε, αλλά να θυμάστε ότι είναι αμαρτία να σκοτώνεις τα κοτσύφια», φέρεται να είπε ο Πρόεδρος Αναστασιάδης απευθυνόμενος στην ομάδα στήριξης των διαπραγματεύσεων που δημιουργήθηκε για να αλωνίζει στα κανάλια και στο διαδίκτυο και να προπαγανδίζει ό,τι ξεφουρνίζει το Προεδρικό. Ο Πρόεδρος χρησιμοποίησε τα λόγια της Χάρπερ Λη, συγγραφέα του βιβλίου Όταν σκοτώνουν τα κοτσύφια, θέλοντας προφανώς –πέρα από να δείξει τις γνώσεις του γύρω από την κλασική λογοτεχνία– να επισημάνει, διαστρεβλώνοντας το κείμενο όσο δεν πάει, πως ο μόνος τρόπος να περάσει στη συνείδηση του Κυπραίου το μεγάλο ΝΑΙ είναι με το να πειστεί ότι ο μόνος φταίχτης για την κατάσταση που επικρατεί είναι αυτός, οι Έλληνες της Κύπρου και ο Ελληνισμός γενικότερα.

Εμείς, λοιπόν, ως κίσσες, οφείλουμε να θυσιαστούμε στον βωμό της όποιας λύσης αν θέλουμε να δούμε άσπρη μέρα σ’ αυτόν τον μαύρο τόπο. Άκουγα προχτές κι έναν τύπο στην Ελίτα –πρέπει να ήταν της ομάδας στήριξης κι αυτός, όπως και η αγαπημένη μας Ελίτα– να ωρύεται με αγανάκτηση και να λέει: «Μα πού εξανακούστηκεν, σιόρ, να χάσει κάποιος τον πόλεμον τζιαι να έσιει τζι απαιτήσεις μετά; Πουθενά στον κόσμον εν έγινεν έτσι πράμαν!» Προφανώς για να πείσει ότι πρέπει να αποδεχτούμε έστω και προσωρινή αν όχι μόνιμη παραμονή κατοχικών στρατευμάτων αφού χάσαμε τον πόλεμο του 1974.

Έτσι είναι, φίλοι μου αγαπημένοι. Ήρθε ο νέος χρόνος και προμηνύεται συναρπαστικός ήδη από τις πρώτες του μέρες. Η χρονιά ξεκίνησε με εξελίξεις καταιγιστικές και μόνο η μανία όλων αυτών που αγωνιούν περισσότερο από τον Πρόεδρο για τη λύση το αποδεικνύει περίτρανα. Ο αμίμητος Κωστής Κωνσταντίνου στο ραδιόφωνο του Πολίτη, ο ανυπόμονος Νίκος Τορναρίτης στο φέισμπουκ κυρίως, σύσσωμη η Αριστερά χέρι χέρι με τον Αβέρωφ Νεοφύτου και το Προεδρικό βάλθηκαν να μας πείσουν ότι μας έμεινε η ουρά. Πλέον έχουμε ξεπεράσει το σημείο όπου έπρεπε να αποδεχτούμε τις αναγκαίες υποχωρήσεις για να πετύχουμε τον στόχο της πολυπόθητης επανένωσης. Πλέον δεν είναι αυτό το ζητούμενο. Τώρα πια, αφού έχουμε δώσει τα πάντα, μας ζητούν κι άλλα. Αν ήταν δυνατόν να αυτοκτονούσαμε κιόλας ομαδικώς όλοι εμείς που έχουμε κάποιες αντιρρήσεις, θα μας το πρότειναν χωρίς δεύτερη σκέψη. Τόση είναι η μανία τους να λύσουν με όποιον τρόπο το Κυπριακό.

Ιδίως ο Αβέρωφ έχει πια ξεφύγει. Βρίσκει κάτι επιχειρήματα που δεν έχουν προηγούμενο βλακείας. Μετά το ασυναγώνιστο ότι το σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας περιλαμβάνει και μονομερή επεμβατικά δικαιώματα της Τουρκίας, απενοχοποιώντας πλήρως την εισβολή, ήρθε να μας αποτελειώσει με το καινούργιο: ότι η Κυπριακή Δημοκρατία είναι ένα δικοινοτικό κράτος, έτσι αυτοί που επικαλούνται την ανάγκη προστασίας της αντιτιθέμενοι στη ΔΔΟ ψεύδονται. Λες και το πρόβλημά μας είναι η συμβίωση με τους Τουρκοκύπριους. Να δούμε τι άλλο θα σκεφτούν…

Ουσιαστικά, όλοι αυτοί προσπαθούν να μας πείσουν ότι είναι εξαιτίας της δικής μας αλαζονείας που διοικούμε αποκλειστικά εμείς την Κυπριακή Δημοκρατία τόσα χρόνια και εμείς φταίμε που οι Τουρκοκύπριοι είναι απομονωμένοι και δεν απολαμβάνουν τα οφέλη της εξουσίας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Εμείς, για έναν παράλογο λόγο, εκδιώξαμε τους Τουρκοκύπριους από το κοινό μας κράτος και τους κλειδώσαμε σε ένα ψευδοκράτος, πείθοντας παράλληλα και όλο τον κόσμο ότι είναι παράνομο. Δεν έγινε εισβολή, δεν υπάρχει κατοχή, όλα αυτά είναι στη φαντασία μας. Ούτως ή άλλως, σε όλες αυτές τις συναντήσεις και τις πενταμερείς και κουραφέξαλα δεν ακούστηκαν ποτέ ενώπιον της διεθνούς κοινότητας οι ευθύνες της Τουρκίας για την παρούσα κατάσταση. Η Τουρκία απλώς εμφανίζεται σαν ακόμα μια εγγυήτρια δύναμη, ακριβώς όπως η Ελλάδα.

Οι Τουρκοκύπριοι δε, εκμεταλλευόμενοι το άδειο μας πρόσωπο, έρχονται με αξιώσεις αδικημένου, αφού νιώθουν ανασφάλεια απέναντί μας και αποζητούν τις εγγυήσεις της Τουρκίας για να διασφαλίσουν επαρκώς το μέλλον τους και εκ περιτροπής προεδρία για να εξασφαλίσουν το μερίδιό τους στην εξουσία του νέου μας κράτους. Εμείς, τα θύματα της όλης κατάστασης, οι πρόσφυγες, οι εκδιωγμένοι, αλήθεια, τι έχουμε πάρει σε αυτήν τη διαδικασία δούναι και λαβείν; Ερώτημα που παραμένει αναπάντητο.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *