Η παγκοσμιοποίηση και οι κίνδυνοι που εγκυμονεί | Νοέμβριος 2016
Διεθνή Ελλάδα

Η παγκοσμιοποίηση και οι κίνδυνοι που εγκυμονεί | Νοέμβριος 2016

rtx1ov08

Σε προηγούμενό μας κείμενο αναλύσαμε την ιδεολογική ταύτιση Δεξιάς και Αριστεράς. Σήμερα θα πούμε για τους κινδύνους που ελλοχεύουν εξαιτίας αυτής της ταύτισης. Η ταύτιση Δεξιάς και Αριστεράς, όπως καταλαβαίνει κανείς, είναι πολύ επικίνδυνη, διότι μπορεί να κάνει να αναδυθούν στην πολιτική επιφάνεια σχήματα και κινήματα που έχουν να κάνουν με τις χειρότερες και πιο ακραίες μορφές του συστήματος της παγκοσμιοποίησης που σιγά σιγά κάνει τον κύκλο του.

Μία από αυτές τις μορφές είναι ο νέος πρόεδρος των ΗΠΑ. Ο Ντόναλντ Τραμπ είναι μία μορφή χαρακτηριστικά ακραία που πηγάζει από το σύστημα της παγκοσμιοποίησης. Αλλά ο λόγος εκλογής του έχει να κάνει με το ότι στην προεκλογική του καμπάνια είχε στοιχεία κατά της παγκοσμιοποίησης που έπειθαν τον εξαθλιωμένο μεσοαστό Αμερικανό. Έτσι, η αντίδραση κατά της παγκοσμιοποίησης ήταν αδύνατον να εκφραστεί από το παραδοσιακό κατεστημένο που τα έκανε μαντάρα σε όλους τους τομείς, και αυτό το εκμεταλλεύτηκε ο ζάμπλουτος Τραμπ.  Αυτό το φαινόμενο να είστε βέβαιοι ότι θα επαναληφθεί. Ειδικά στις δυτικές κοινωνίες, οι οποίες πλήττονται κατ’ εξοχήν από την παγκοσμιοποίηση. Μπορεί κανείς να δει ότι τα μορφώματα που είχαν ή έχουν αντιπαγκοσμιοποιητική και αντισυστημική ρητορική έχουν την πλειοψηφία. Είτε πηγάζουν από την Αριστερά, όπως ο Πέπε Γκρίλο στην Ιταλία, οι Ποδέμος στην Ισπανία και ο ΣΥΡΙΖΑ στην Ελλάδα, είτε από τη Δεξιά ή την Ακροδεξιά μερικές φορές, όπως η Λεπέν στη Γαλλία, ο Βίλντερ στην Ολλανδία και ο Χόφερ στην Αυστρία.

Όλα αυτά τα παραδείγματα τα αναφέρουμε για να καταδείξουμε τον νόμο της ιστορικής εξέλιξης που λέει ότι άμα μία περίοδος κλείνει, βγάζει προς τα έξω τις πιο ακραίες και άσχημες μορφές της. Αυτό συμβαίνει σήμερα σε όλη τη Δύση. Ναι μεν όλοι αυτοί είναι εναντίον της παγκοσμιοποίησης, αλλά έχουν απλώς καταγγελτικό λόγο, χωρίς να προτάσσουν ουσιαστικό λόγο για την αντιμετώπισή της – κι αν προτάσσουν, συνήθως είναι απάνθρωπος και ρατσιστικός. Οδηγούμαστε σε έναν νέο ιστορικό κύκλο, στον οποίον οι άνθρωποι πλέον θα προσπαθούν να νοηματοδοτήσουν τη ζωή τους βασισμένοι σε αξίες τις οποίες υποβάθμισε η παγκοσμιοποίηση. Αξίες όπως η πατρίδα και η εθνική ταυτότητα, η κοινωνική δικαιοσύνη και η ισονομία, το θρησκευτικό αίσθημα και η παράδοση. Όλα αυτά που ισοπεδώθηκαν εμφανίζονται ξανά. Το ζήτημα που προκύπτει όμως από όλα αυτά είναι ποιοι θα εκπροσωπήσουν όλες αυτές τις αξίες. Κι αν θα μπορέσουν να απαντήσουν στην παγκοσμιοποίηση και όχι να σύρουν την ανθρωπότητα πιο βαθιά στον βούρκο.

Ίσως κάποιοι, με την πιο πάνω ανάλυση, μας πουν και υπερασπιστές του οικονομικού φιλελευθερισμού, αλλά, προς Θεού, σε καμία περίπτωση δεν είμαστε αυτό. Απλώς το παράδειγμα του ΣΥΡΙΖΑ στην Ελλάδα, που εμφανίστηκε ως το κάτι άλλο ή το καινούργιο, μας έδειξε ότι δεν είναι σε καμία περίπτωση κάτι άλλο, αλλά είναι τελικά η χειρότερη εκδοχή του παλιού. Έτσι, οφείλουμε να είμαστε επιφυλακτικοί απέναντι σε όλους αυτούς που τάσσονται εναντία σε όλη αυτήν την κατάσταση, διότι ως συνήθως προέρχονται από το σύστημα, από το οποίο ευνοήθηκαν για να αναδυθούν λόγω των συγκυριών. Οι προτάσεις που έχουν πηγάζουν κυρίως από μια άλλη σκοτεινή εποχή, είτε δεξιόστροφη είτε αριστερόστροφη, και δεν απαντούν στα πραγματικά προβλήματα των ανθρώπων. Έτσι λοιπόν, είναι αναγκαίο να βρεθεί ένα κίνημα που να μπορεί να συνθέτει τα ζητήματα σε μία βάση που να πατά πάνω στον πατριωτισμό και τη δημοκρατία, στον πολιτισμό και την κοινωνική δικαιοσύνη και, τέλος, στη λαϊκή παράδοση.

Σάββας Σαββίδης

Φυσάει κόντρα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *