Το άδειο μας πρόσωπο η Ελλάδα το πληρώνει | Της Σύνταξης
Της Σύνταξης

Το άδειο μας πρόσωπο η Ελλάδα το πληρώνει | Της Σύνταξης

10959382_1056097401072916_6929081192119323534_n

ΕΑΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕ ο Χάρης Γεωργιάδης, υπουργός Οικονομικών της Κυπριακής Δημοκρατίας, το αίτημα της Ελλάδας στην κρίσιμη συνεδρίαση του Γιούρογκρουπ, ίσως τα πράγματα να ήταν διαφορετικά, όχι μόνο για την ελλαδική κυβέρνηση, αλλά και για την κυπριακή.

Εάν καταλάβαινε ο Χάρης Γεωργιάδης το (υπαρκτό και ξεκάθαρο) αίτημα της Ελλάδας, θα μπορούσε να αντιληφθεί κι άλλα αιτήματα, που προφανώς αγνοεί, στο νησί.

Εάν καταλάβαινε ο Χάρης Γεωργιάδης το αίτημα της Ελλάδας για τερματισμό της λιτότητας, για λύση στην ανθρωπιστική κρίση, για ευελιξία στις μεταρρυθμίσεις, για τερματισμό της παραβίασης της εθνικής κυριαρχίας, θα μπορούσε να κατανοήσει και το γιατί θα έπρεπε να σηκώσει το χέρι του στην ερώτηση του Ντάισελμπλουμ για το ποιος στηρίζει τη θέση του Γιάνη Βαρουφάκη στο τελευταίο Γιούρογκρουπ στις Βρυξέλλες.

Εάν καταλάβαινε ο Χάρης Γεωργιάδης πόσο σημαντικό ήταν να στηρίξει η μικρή Κύπρος την Ελλάδα στις σκληρές διαπραγματεύσεις των προηγούμενων ημερών, δεν θα ήταν ο Χάρης Γεωργιάδης.

Και εξηγούμε: Ορισμένοι έχουν συνηθίσει να αναλαμβάνουν εξαιρετικά σημαντικές θέσεις στις εκάστοτε κυβερνήσεις, με τη διαβεβαίωση ότι άλλοι θα αποφασίσουν για τη μοίρα του τόπου. Αναλαμβάνουν υπουργεία, σε κρίσιμες στιγμές, με διαπιστευτήρια την υποταγή και το «Ναι σε όλα».

Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης θα έπρεπε ήδη να έχει παύσει ή να έχει ζητήσει την παραίτηση του Χάρη Γεωργιάδη. Ακόμα κι αν δεχτούμε ότι θεωρεί τη λειτουργία του ΥΠΟΙΚ αποτελεσματική στο εσωτερικό –τις εκποιήσεις, τις απολύσεις, τη λιτότητα, την εκχώρηση εθνικής κυριαρχίας–, δεν μπορούμε να δεχτούμε πως θεωρεί σωστή τη στάση του στο Γιούρογκρουπ όσον αφορά το μνημόνιο της Ελλάδας.

Είναι υποκρισία, λίγες μέρες μετά την επίσκεψη Τσίπρα στην Κύπρο και τις τόσες υποσχέσεις για συμπόρευση (αγνοώντας για λίγο το ότι συζητάμε για την Ελλάδα, όχι για τη Γροιλανδία), να μιλούν παντού για το «καλό παιδί της Ευρώπης», εννοώντας τον Χάρη Γεωργιάδη. Είναι αποκαρδιωτικός ο ήχος του δεκαοχτώ εναντίον ενός στα αυτιά μας, την ώρα που άλλες ειδήσεις μιλούσαν για έναν απομονωμένο Έλληνα υπουργό Οικονομικών.

Εάν καταλάβαινε ο Χάρης Γεωργιάδης το νόημα του κοινού αγώνα Ελλάδος-Κύπρου, μάλλον θα είχε ήδη παραιτηθεί.

Εάν καταλάβαινε τι σημασία έχει για αυτόν τον τόπο η έξοδος της Ελλάδας από την κρίση, θα μπορούσε ίσως να αντιληφθεί και το μέγεθος της βλακείας του.

Εάν καταλάβαινε ότι η μοίρα της Ελλάδας και της Κύπρου είναι η κοινή πορεία, θα μπορούσε να καταλάβει και το αίτημα.

Όμως, «τι περιμένεις από ανθρώπους που τους βιάσαν τις γυναίκες μπροστά στα μάτια τους και δεν τράβηξαν τον σουγιά τους;»

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *